کاملا مشخص است که حاکمیت وقتی از جلب سرمایه گذاری مردم در امور داخلی ناتوان شد به شیوه ای دیگر قصد خارج کردن سرمایه از دست مردم را دارد. اینکه پول و سرمایه را در جیب ملت ببینی و از قدرتمند بودنشان احساس رضایت و غرور کنی یک چیز است، ولی مهمتر از همه برای حاکمیت ادامه فعالیت های ایدئولوژیک برای پیشبرد اهداف منطقه ای و فرامنطقه ایست که نیازمند بودجه و صرف هزینه است. به یمن تحریم ها و عدم شفاف سازی مالی حاکمیت و حاضر نشدن به پذیرش FATF هم اکنون تنها چاره ی حاکمیت علاوه بر اخبار اختلاس های مالی که به دروغ و به نامهای واهی به گوش ملت می رسد، دست کردن در جیب ملت است.